Józef Weisbach

Józef Karol Weisbach, używający także nazwiska Wejsbach, był oficerem piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych. Urodził się w 1899 roku w Nisku. Pod koniec I wojny światowej wstąpił do Wojska Polskiego, brał udział w walkach o Przemyśl i obronie Lwowa, a następnie uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył między innymi w 4 pułku piechoty Legionów, Korpusie Ochrony Pogranicza i 17 pułku piechoty. W 1939 roku dowodził batalionem macierzystego pułku. Ranny, dostał się do niewoli niemieckiej i do 1945 roku przebywał w Oflagu VII A Murnau.

Po uwolnieniu pracował w Polskim Ośrodku Wojskowym w Langwasser, a następnie służył w 2 Korpusie Polskim. Po wojnie awansował do stopnia podpułkownika. Od 1949 roku mieszkał na emigracji w Stanach Zjednoczonych, działał w środowisku kombatanckim, redakcji czasopisma „Ameryka-Echo” i Instytucie Piłsudskiego w Ameryce. Pisał książki, między innymi o Józefie Piłsudskim i Legiach Akademickich. Zmarł 28 kwietnia 1971 roku w Chicago.

Na podstawie artykułu „Józef Weisbach” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.