Stanisław Trondowski

Stanisław Julian Kazimierz Trondowski (1909-1982) był oficerem piechoty Wojska Polskiego i Armii Krajowej. Urodził się w Nisku, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej i Gimnazjum im. Stefana Czarnieckiego. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Piechoty służył w 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich. W kampanii wrześniowej dowodził kompanią karabinów maszynowych i został ciężko ranny. Następnie służył w Polskich Siłach Zbrojnych pod dowództwem brytyjskim, uczestniczył w walkach pod Tobrukiem i w kampanii libijskiej. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.

W 1944 roku został zrzucony do okupowanej Polski jako cichociemny i objął dowództwo 82 Pułku Piechoty 30 Poleskiej Dywizji Piechoty AK. Po rozbrojeniu przez wojska sowieckie został aresztowany przez NKWD i skazany na pobyt w łagrach. Spędził w więzieniach i obozach pracy łącznie 12 lat; do Polski wrócił w 1956 roku. Zamieszkał w Warszawie, gdzie pracował jako kierownik przychodni oraz kierownik administracyjny liceum. Zmarł w Warszawie w 1982 roku.

Na podstawie artykułu „Stanisław Trondowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.